Mijn eerst week in Taiwan

Hier is eindelijk mijn eerste berichtje vanuit Taipei. Het heeft even geduurd, omdat ik geen internet kon krijgen. Het gaat hier namelijk nog op de oude manier. Afgelopen maandag was een erg emotioneel afscheid, maar toen ik door de eerste douane was gekomen, ging het gelukkig wel weer. Vlak daarna kon ik direct door naar de gate toe, waar je eerst door de security moest en daarna weer door de douane en de drugsbrigade kon, waarna het boarden kon gaan beginnen. Iets voor negenen begon de lange vlucht. Het was een erg lange vlucht naar Bangkok waarbij ik ook erg weinig slaap heb gehad. Gelukkig was er een aardige stewardess en ze heeft me veel wijn gegeven met de hoop dat ik wat kon slapen. Het vliegtuig eten is echt zoooo niet lekker, ik heb het geprobeerd te eten, maar ik was wel erg blij dat ik broodjes meehad. En de tijden dat je het eten krijgt, zijn ook niet echt geweldig. Zo krijg je om half zes ’s ochtends een warme maaltijd.

Het boek was echt super om te lezen!!! Ik heb echt zo veel verschillende dingen gelezen, echt zo leuk. Zelfs de stewardessen wilden het boek wel even lezen:P. Maar toch één opmerking voor oom Brun, dat de site van Frisia mijn favoriete site is, dat heb je echt zoooo fout, het staat zoooo op de allerlaatste plek van de sites die ik ooit zou kunnen gaan bezoeken.

Na een lange eerste vlucht en een kortere vlucht dan voorspeld met heel veel turbulentie, konden we eindelijk landen. Wat ik alleen wel heel raar vond, was het feit dat we allemaal uit het vliegtuig moesten, de douane door, daarna weer door de douane richting het vliegtuig, toen de security en daarna nog een dubbele security. En dit moest allemaal binnen vijftien minuten gebeuren, omdat het vliegtuig snel verder moest. Het vliegtuig met Nederlandse passagiers was plotseling een vliegtuig vol met Aziaten geworden. De jongen die naast me zat vroeg aan me of we wel in het goede vliegtuig beland waren, ook omdat de stewardess de hele tijd Engels tegen ons begon te spreken. Totdat ze in de gaten kreeg dat we Nederlanders waren, toen begon ze over dat leuke kettinkje waar ik dat weg had en ze vroeg zich af waar ze zo’n horloge kon krijgen en zo ging ze nog wel even door.

Gelukkig kwamen we snel boven Taiwan te vliegen en was de Tyfoon net weg, zodat we rustig konden landen. Helaas was het erg bewolkt en regende het. Daardoor kon je niets van het land zelf zien. Toen ik bij de douane was, had ik verwacht dat het heel lang zou duren en heel streng zou zijn, maar er zat een jonge vrouw achter desk en vroeg met dat leuke Aziatische accent: ‘smile please’ Oooh I really like your smile, you can go through and have a beautiful time in beautiful Taiwan. Byebye!!! Doordat ik zo snel door de douane was, moest ik heel lang op mijn bagage wachten. Daarna kwam ik in de Meeting hall terecht. Daar staan alle Taiwanezen zo tegen je te schreeuwen dat het net lijkt of je te koop bent. Er kwam zelfs een man naar me toe met de vraag: ‘Are you a dokter?’ I heb geen flauw idee waarom…….
Na een tijdje kwamen er twee jongen die ook op de MCU zaten te wachten. En vrij snel daarna kwam er een Aziatisch meisje die ons opkwam halen. En een American-teacher heeft ons geholpen om direct een SIM aan te schaffen. Ik weet niet hoe het kan, maar sinds ik geland ben willen alle Aziaten mij helpen. De jongens moeten alles zelf maar uitzoeken, maar als ik eraan kom dan doen ze alles voor me en helpen me direct. How easy is it to be an European Girl in an Asian Country;-) Daarna zijn we met een kleine shuttlebus naar de campus gegaan. Eén ding is zeker. De buitenkant van Taipei met het verkeer lijkt definitely op Belarus. En de binnenkant is Azië uit het boekje. Wat alleen wel erg jammer is, is dat het al om half zes/zes uur donker is.

De campus, ja waar zal ik beginnen. Bij het punt dat de meisjes afdeling helemaal op de top van de berg is en de universiteit in het midden en de MRT (metro) beneden of toch maar bij de douches en de wc of de andere optie over hoe schoon het hier was toen ik eindelijk aankwam.
Eén ding is zeker, ik krijg genoeg beweging elke dag, want ik ga minimaal twee keer op de dag naar beneden om naar de MRT/Night Market te gaan. Om bij de Campus te komen moet je iets meer dan 2000 treden betreden voordat je bij de begane grond van de Campus bent. De shuttlebus van het luchthaven naar de Campus kon ons helaas niet helemaal naar boven brengen, waardoor we alle koffers verder naar boven moesten slepen. En aangezien we meiden zijn en allemaal meer dan één koffer mee hadden, konden we tien keer de trap op en neer lopen. Het meisje dat ons opgehaald heeft, had voor alle meiden matrassen en kussen en dekbedden geregeld die werden afgeleverd, de jongens moesten zelf maar zien hoe ze aan alles zouden komen, daar mocht ze toch niet komen. Er zitten ook een aantal Taiwanese meisjes op de campus, zij waren erg behulpzaam. Ze hielpen direct om de koffers naar de kamers te brengen en ze sjouwden de matrassen wel voor ons naar boven. En toen ik eindelijk in de kamer was, bleek het dat ik bij twee meisjes op de kamer slaap die van Macau zijn en geen één woord Engels kunnen. Ze wilden wel direct het internet voor me installeren. De Taiwanese meiden begonnen direct mijn koffers uit te pakken en de andere pakte schoonmaakmiddelen om mijn kamer schoon te maken, omdat de kamer nou niet echt schoon was. De opzichtster had al verteld dat er sinds de kamers in juni vrij waren gekomen, niet meer schoongemaakt waren. Hoe de douches en de wc’s eruit zien. Je kan het haast niet geloven. De wc’s zijn gaten in de grond, maar gelukkig is er één invalidetoilet, dus alle Europeaanse meiden gebruiken dit toilet. En toen ik onder de douche stond, bleek dat deze koud zijn, omdat het zomer is en het hier in de zomer rond de 40 graden is. Maar gelukkig door de Tyfoon is het op het moment maar 30 graden, dus ik kan me nog even voorbereiden op de komende tien graden die erbij gaan komen.
Woensdag heb ik mijn buddy ontmoet, het is een hele aardige jongen die me direct wegwijs heeft gemaakt in Taipei. We zijn naar the most famous restaurant geweest. Hij had ook een vriendin van hem meegenomen, zodat we ook wat meidenpraat hadden. Ze zei alleen dat ze geen Engels spreekt, maar zodra mijn buddy weg was, spraak ze alleen maar Engels en vertelde ze dat ze voor ELLE werkt en ze had hele verhalen over haar werkzaamheden. We zijn met z’n drieën naar de Memorial Hall geweest, dit is de grootste Tempel van Taipei en het is echt supermooi om te zien. Later zijn we gaan windowshopping en Annie, het meisje Loves Icecream dus gingen we nog Icecream eten. ’S Avonds ben ik met een aantal Exchange Students en een Local gaan eten bij de grootste Night Market van Taiwan. We hebben daar Stinky Tau Foo gehad. Het is precies zoals ze zeggen, het smaakt precies zoals het ruikt. STINKY!!!!

Donderdag ben ik voor het eerst naar de universiteit geweest. Het is heel verschillend van wat we in Nederland gewend zijn, ze zijn hier veel strikter en zorgen er ook voor dat de regels nageleefd worden. Als je bijvoorbeeld onder je aantal punten komt, doordat je te veel colleges gemist hebt, dan zal je de universiteit moeten verlaten. Ik zal het zeker naar me zin hebben op de universiteit de komende maanden.

Gisteren had ik de Medical Check up. Daarbij wordt je naar een grote sportzaal geloodst en daar wordt gekeken welke onderzoeken je moet en vervolgens wordt je naar de Mobiele X-Ray gebracht om foto’s te laten maken. Later zijn we met een deel van de Exchange Students naar het Toiletrestaurant geweest. Je zit daar op een toilet en krijgt je eten aan de badkuip. En het eten wordt geserveerd in mini-toiletten, het drinken krijg je uit urinoirs en het ijsje ziet eruit als een drol, maar het is erg lekker. Later zijn we met z’n allen naar een club gegaan waar een VIP-tafel kregen en hier hebben we ons uitgeleefd.

Zaterdagochtend ben ik met een aantal Exchange Students naar een aantal bezienswaardigheden geweest. En ’s middags heerlijk gerelaxed, omdat het hier al 35 graden is. Later hebben we besloten om morgen met een aantal naar het strand te gaan om van de zondag te genieten.