Taroko National Park

Goedemiddag/Goedemorgen voor jullie!

Euna en ik hadden besloten om het eerste weekend van november een weekend naar Taroko National Park te gaan om bij te komen van de tentamens. In eerste instantie hadden we besloten om donderdagmiddag na het ochtendcollege richting Hualien te gaan om dan drie volledige dagen te hebben in Taroko, maar we besloten om dit niet te doen, omdat de treinreis 3 a 4 uren zou duren en we niet een extra nacht in een hotel wilden verblijven als dit niet nodig was. Hierop besloten we om de vrijdagmorgen om 6.45 uur van de campus te vertrekken om te proberen de trein van 8.00 uur te halen. Nadat we ontbijt bij de 7eleven hadden gehaald, zijn we naar het Centraal Station gegaan. Daar kregen we te horen dat er pas om 9.30 uur zitplaatsen zouden zijn, maar we besloten om toch de trein van 8.00 uur te nemen. Nadat we een soort van zitplaats hadden gecreëerd in de trein, kwam de conducteur naar ons, om ons te vertellen dat er nog een aantal zitplaatsen voor ons waren.

Toen we om 11.00 uur aankwamen in Hualien, en heerlijk geslapen te hebben in een erg koude trein, waren we in de warmte van Oost-Taiwan aangekomen. We zijn als eerste opzoek gegaan naar het hostel. Na twintig minuten gelopen hebben, vonden we eindelijk de hostel, maar deze was dicht, dus belden we naar de eigenaar en na een kwartier gewacht te hebben, kwam de eigenaresse en liet ze ons de nette tweepersoonskamer zien. Echter de hostel was meer een guesthouse, maar de sfeer was wel erg goed. Nadat we bij de 7eleven eten hadden gehaald, zijn we weer richting het station gegaan om een scooter te halen. Het was toen ondertussen al 30 graden Celsius. Echter we konden de scooterverhuurder niet vinden, dus gingen we naar een makelaarskantoor om te vragen waar het was en die waren zo aardig om ons ernaar toe te brengen en toen we eenmaal aangekomen waren, ging de makelaar ook nog onderhandelen over de prijs, waardoor we de scooter goedkoper meekregen. Nadat we getankt hadden, zijn we richting Taroko gereden. Na ruim een half uur met de scooter kwamen we in Taroko aan. Het is echt een heel mooi park. We zijn op een paar plekken met de scooter gestopt om foto’s te maken en om aantal wandelpadden op te gaan. We besloten om de hele middag een scooterrit te hebben en de overige dagen meer te wandelen. Er waren echter heel veel tourbussen, waardoor het lastig was om alles goed te zien en om echt heel veel rust te hebben. Rond 16.45 uur besloten we om Taroko uit te gaan, maar omdat we in de bergen zaten, werd het al snel veel kouder en ook al wat schemerig. Maar het leek erop dat we voor het donker weer in Hualien zouden zijn, totdat we de afslag naar de hostel gemist hadden. Hierdoor kwamen we midden in het centrum van de stad uit en we wisten niet meer hoe we bij de hostel komen konden. Nadat we heerlijke noodles gegeten hadden, lukte het ons om bij een tankstation te komen en om zo weer bij de hostel uit te komen. Na een heerlijke douche genomen te hebben, hebben Euna en ik nog even gerelaxt en daarna zijn we snel op bed gegaan.

Zaterdagmorgen besloten we om rond 9.00 uur weer richting Taroko te gaan. Eenmaal aan het ontbijt waren er nog twee jongens en een meisje, zij vertelden ons dat er Marathon gehouden werd in Taroko, maar dat we wel in het park konden komen. Na het ontbijt, zijn we weer naar Taroko gereden, waar we door de politie staande gehouden werden, omdat we niet met de scooter Taroko in mochten. Dit kon pas na 14.00 uur. We besloten daarop om opzoek te gaan naar een Canyon waar we konden zwemmen, omdat die ergens gelegen bij een zijweggetje moest zijn. Nadat we enkele zijweggetjes ingegaan waren, kwamen we bij een man uit en die vertelde ons waar de Canyon was, alleen was deze wel in Taroko zelf. Daarop besloten we om de scooter bij de ingang van Taroko neer te zetten en om verder te wandelen, zodat we de ochtend ook wilden gebruiken om Taroko te bezichtigen. Nadat we eenmaal binnen waren, kwamen we midden in de Marathon terecht. Toen begrepen we waarom Taroko tot 14.00 uur afgesloten zou zijn voor scooters en bussen, omdat 90% van de Marathonlopers aan het lopen waren en dan bedoel ik wandelen en niet hardlopen. Na de eerste tunnel kwamen we bij de ingang van de Canyon, echter hier waren wij de dag ervoor al geweest en we hadden geen Canyon ontdekt. Daarop besloten we om de volgende tunnel door te lopen, omdat er voorbij de tunnel een berg was met daarop een grote tempel en een grote waterval, die we alleen bereiken konden met de voet, en omdat er verder nog geen toeristenbussen waren, was het daar erg rustig. Toen we eenmaal aan de wandeltocht begonnen waren, hadden we een heel mooi uitzicht op de berg. Echter het was een hele zware wandeltocht, omdat de tempel alleen te bereiken was met een soort van traptredewandelpad en door middel van een loopbrug. Door middel van deze loopbrug kwamen we op een andere berg uit. Nadat we aan het einde van het wandelpad gekomen waren, zijn we teruggegaan. Hierna hebben we geluncht en zijn we teruggelopen naar de scooter. Vlak voor tweeën kwamen we bij de scooter aan, maar het leek er niet op dat het park snel open zou gaan. Na een klein half uur ging het park eindelijk open en zijn we met de scooter naar het punt gegaan waar we vrijdags gestopt waren. Van hieruit zijn we verder gegaan en zijn we opzoek gegaan naar andere bezienswaardigheden, maar deze konden we helaas niet vinden. En doordat we aardig hoog met de scooter kwamen en het ook kouder werd, besloten we om weer terug naar beneden te gaan. Op een gegeven moment zijn we gestopt en toen vonden we een klein wandelpad, ook weer met een loopbrug, en die zijn we overgegaan en toen kwamen we bij de hot springs in de rivier uit. Hier hebben we even gerelaxt en daarna zijn we weer verder gegaan. Nadat we nog een aantal bezichtigingen hadden gedaan, zijn we terug naar de hostel gegaan om te douchen. Daarna zijn we richting het centrum gegaan om bij een Chinees buffet te gaan eten. Daarna zijn we de Nightmarket opgaan zoeken en hebben we nog bij een aantal winkels gekeken. Daarna zijn we weer lekker terug naar de hostel gegaan.

Zondagmorgen waren we weer rond 9.00 uur naar Taroko gegaan om nog een poging te wagen naar de Canyon. Toen we bij het wandelpad aankwamen waarvan er gezegd werd dat de Canyon daar was, vertelde de opzichter van het park dat het klopte en dat we aan het einde van het wandelpad de Canyon konden vinden, maar dat dit wel anderhalf uur zou duren. Na iets meer dan een half uur kwamen we bij het einde van het wandelpad aan, maar toen was smalle pad naar de Canyon afgesloten, omdat het te gevaarlijk was om naar beneden te gaan. Daarop besloten we weer terug te lopen en hebben we halverwege in de rivier van de waterval gezwommen. Na een half uur zijn we weer teruggegaan en zijn we met de scooter teruggegaan naar de Hostel om onze tassen in te pakken en te douchen. Hierna hebben we de scooters ingeleverd en om twee uur zijn we met de trein weer terug naar Taipei gegaan. In het begin hadden we geen staanplaats, maar na een dik uur hadden we de mazzel dat ons een zitplaats aangeboden werd. Na een kleine vertraging (ja dat gebeurd hier ook, maar niemand klaagt….) kwamen we iets naar 17.00 uur. Daarna hadden we met Miriam in Yoshinoya afgesproken om wat te gaan eten. Na het eten zijn we met z’n drieën terug naar de campus gegaan. Al met al was het een zeer geslaagd weekend en Taroko National Park is zeker een aanrader.